ΣΥΝΟΠΤΙΚΑ ΚΑΙ ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΑ

ΣΥΝΟΠΤΙΚΑ ΚΑΙ ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΑ

ΣΥΝΟΠΤΙΚΑ ΚΑΙ ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΑ

ΠΕΤΡΟΣ

- Έλα βαλε ένα ποτηράκι, Αντρέα και κάτσε να πιεις μαζί μου. Έλα μη χασομεράς, κάτσε. Άντε στην υγεια μας! Τι έχω? Τα νεύρα μου έχω, αδελφέ, τι να ‘χω? Τα τσούγγρισα με το Νεέμαν και με το Ελιάβ το φούρναρη. Ναι και με τους δυο, ήταν εδώ πριν από σένα… Τι? Είναι καλοί γείτονες? Ναι , βέβαια μέχρι τώρα! Εντάξει, μη με νευριάζεις και συ, το ξέρω ο Νεέμαν είναι και συνέταιρος στη δουλειά  και ο Ελιάβ δίνει πάντα τον οβολό του στο ταμείο του Ιούδα…αλλά να σου πω το περίμενα, μα όχι κι’ έτσι, τέτοιο μένος εναντίον του Δασκάλου!

Ο Ελιάβ άρχισε πρώτος με κάτι καλοπιάσματα όπως <εγώ πάντα βούρκωνα όταν Τον άκουγα να μιλαει για αγάπη προς τον πλησίον, για επί γης ειρήνη, για συγχώρηση. Έτοιμος ήμουν να  παρατήσω το φούρνο και όλα , να μοιράσω τα πάντα στους φτωχούς και να ‘ρθω να ζήσω στο κοινόβιο, να σιτίζομαι από την κοινή τράπεζα και να υπηρετώ την οργάνωση για το κοινό καλό και τη σωτηρία του έθνους μας. Αλλά ξέρεις όταν έχεις οικογένεια , υποχρεώσεις, δάνεια, δεν παίρνονται εύκολα τέτοιες αποφάσεις…>

Εγώ καταλάβαινα  που το πάει και τον άφηνα να μιλαει , ώσπου το ξεφούρνισε ο φούρναρης! Ποιο? Το θαύμα με τα ψωμιά και τα ψάρια, Αντρέα, τότε που στη έρημο ο Δάσκαλος έθρεψε πέντε χιλιάδες νοματαίους, με πέντε καρβέλια και δυο ψάρια. Και τι δεν άκουσα! < πάει εμείς οι φουρνάρηδες φαλιρίσαμε> και επίσης περί αθέμιτου ανταγωνισμού, καταστρέφεται η τάξη των μικρομεσαίων , ότι ο κόσμος από τότε , λέει, που άρχισε να κάνει τέτοια επισιτιστικά θαύματα δεν ψωνίζει από τον φούρνο ψωμί και αρτύματα αν δεν ρίξει τη τιμή τουλάχιστον  στο μισό η αν δεν κάνει προσφορές με κάθε οκά, δώρο κουλουράκια και άζυμα και παραπονιούνται ακόμα κι έτσι για  αισχροκέρδεια. Δεν έλεγε να σταματήσει ο γείτονας σου, αδελφέ μου, ενώ ο Νεεμαν κουνούσε το κεφάλι αλλά στα μάτια δεν με κοίταξε ούτε μια στιγμή, μέχρι που άρχισε και αυτός να ακομπανιάρει ότι και καλά άμα είναι ο λαουτζίκος να παίρνει τζάμπα μαριδάκι και γόπες γιατί να σκοτώνεται από τα μαύρα μεσάνυχτα  για να ρίχνει τα δίχτυα, τόσος κόπος στράφι, το τέλος της αλιείας κλπ

Καλά μεχρις εδώ, ε? Έγινα , τι να σου πω, Πέρσης από τα νεύρα μου!

Τι λες ρε άνθρωπε ανόητε, είσαι και του κόμματος, γυρίζω και λέω στο Νεεμαν για να τα ακούει και ο άλλος ο συνοδοιπόρος, υποτίθεται ότι προωθείς τις ιδέες μας στο χώρο των αυτοαπασχολούμενων δε ντρέπεσαι ? Ο Δάσκαλος μας κάνει θαύματα για ιερό σκοπό, εθνικό, με γνώμονα το λαϊκό συμφέρον και την ενότητα του έθνους του Ισραήλ και συνέχισα έτσι να του τα χώνω και ενώ ο Νεεμαν είχε σκύψει το κεφάλι κατακόκκινος, πετάγετε ο άλλος ο αχρείος και τι μου απαντά?

<Βέβαια εσείς οι Ζηλωτές μπορεί να τα βλέπετε έτσι αλλά οι μικρομεσαίοι έχουν εξοργιστεί και από πίσω σας σύρνουν τόσα και άλλα τόσα. Οι επαγγελματίες είναι έξαλλοι με  αυτό το δώσε-δώσε και όλα τζάμπα και κοινά. Κανένας σεβασμός στην ιδιοκτησία, χρόνια δουλειάς και μαθητείας για να μπούμε στις επαγγελματικές συντεχνίες και έρχεται ο Δάσκαλος με μερικά προπαγανδιστικά θαυματακια  να μας κλείσει! Τέρμα οι συντεχνίες, είπε, όποιος θέλει ας κάνει ότι δουλειά θέλει. Όλοι οι φτωχοί να τρώνε και να πίνουν τζάμπα τα ψωμάκια μας και τα ψαράκια σας? Καλά όλα αυτά περί αγάπης και όλο αυτό το ξόδεμα  ψυχής και πνεύματος υπέρ αδυνάτων, λιμοκτονούντων, λεπρών, παραλυτικών και το κακό συναπάντημα, μέχρι εδώ ! Τέρμα! Έχουν γίνει καταγγελίες στο Συμβούλιο και μηνύσεις στο Επαρχείο κι αν τολμήσει να πατήσει το πόδι του στη πρωτεύουσα, στο λέω, θα είμαι από τους πρώτους που θα φωνάζουν Σταυρωσον, Σταυρωσον αυτόν!

Άκου ρε Αντρέα τι είπε ο κερατας. Τι? Έχει κάποιο δίκιο ο Ελιαβ? Εμ, βέβαια έχει πολύ δίκιο μάλιστα, γι’ αυτό έχω ανάψει , γιατί αν είχε άδικο όλως διόλου θα τον τουλουμιαζα με το ραβδί μου στο ξύλο και θα ησύχαζα!

 

 

ΜΑΡΘΑ

- Ξιπάζεσαι, Μαρία, με το να τρέχεις, πίσω Του σαν σκυλάκι. Αυτός ζει όπως τα ζωάκια του αγρού, πότε βοσκαει στο χωράφι, πότε κορφολογαει στο περβολι, πότε τσιμπολογαει στο αμπέλι και σ’ οποιο ποταμάκι βρίσκει νερό ποτίζεται και μετά φεύγει…Τι αναστενάζεις? Μη μου μουτρώνεις, μάτια μου, έτσι είναι! Ξέρω τι φούρκα πήρες! Άκου ‘κει να χαριεντίζεται με αυτή τη Μάγδα από τη Σαμάρεια, απ’ αυτό το τόπο μόνο πόρνες , λεπροί και ρουφιανοι των Ρωμαίων βγαίνουν. Αλλά αυτός που να χαμπαριασει , όλους θέλει να τους σώσει, για όλους έχει χώρο στη βάρκα του, σε όλους χαρίζει λιγάκι από μέλλουσα ζωή και ανάσταση νεκρών.

Όχι δεν ντρέπομαι που το λεω, μακαρι να είχα το θάρρος να του τα πω κατάμουτρα αλλά αυτοί οι νεοφώτιστοι ψαράδες τα αδέλφια , ξέρεις ντε, ο Πέτρος και ο Ιάκωβος θα με καταχέριζαν και δεν έχω όρεξη για τέτοια ξεφτιλικια.

Ναι, καλή μου, τα εννοεί και τα πιστεύει όλα όσα λέει, αν ήταν ένας ακόμη προφήτης, δεν θα έλεγα τίποτα, θα κοίταζα  τη δουλειά μου, τη λάτρα του σπιτιού μας, το Λάζαρο και σένα, μόνο εσάς έχω και Αυτόν βεβαία αλλά τώρα τελευταία το παραξήλωσε… Μα με τη Σαμαρειτισα! Έπλυνε τα πόδια του με τέτοιο πανάκριβο μύρο, μια περιουσία ολόκληρη, η πόρνη που έχει πάρει όλη την Ιουδαία χώρια τους ψαράδες της Γενησαρετ, έδωσε όλο το μπαγιόκο της για το μύρο και το τσουλί μπρος σε όλους ξεσκεπάστηκε, έλυσε τη μαλλιά της, και Του σκούπισε τα πόδια. Τι πράγμα? Ναι φοβερό μαλλί  μέχρι κάτω, όλοι το είδαμε, όλοι οι άντρες χάσκουν με κάτι τέτοια. Τι σκάνδαλο, βούιξε όλος ο ντουνιάς, μέχρι τη Καισαρεια! Και Εκείνος το βρήκε πολύ φυσικό, τέτοια λατρεία, τόσος ναρκισσισμός και όλο αυτό δημόσια, έχασα πάσα ιδέα! Τελικά αποκαλύφτηκε ότι είναι ένας νάρκισσος που σπαταλά τα μοναδικά χαρίσματα που του έδωσε ο Κύριος μας, Αδονάϊ, απ’ εδώ και από ‘κει, σε πόρνες , σε λεπρούς, σε περιθωριακά άτομα, ακόμα , μάθε και αυτό γιατί είναι αλήθεια τραπεζώνεται ακόμη και με τελώνες!

Τόσες διδαχές περί αγάπης , σαλπίσματα για ενότητα του λαού μας, τόσα θαύματα! Να, όπως τότε που περπάτησε πάνω στο νερό, όλη η Γαλιλαία, λένε , έτρεξε να προσκύνηση το Μεσσία , το αληθινό Σωτήρα, επιτέλους ο βασανισμένος κοσμάκης να ανασάνει, να δει φως ιλαρό, ελπίδα να αναπτεριζει, μετά από τόσους διωγμούς , φτώχεια και βάσανα. Έφερε τη πνοή που τόσο λαχταρούσαμε μες τη σκλαβιά μας, μας έδωσε την ελπίδα απλόχερα, μας υποσχέθηκε τη λύτρωση τόσο πειστικά, μας έδειξε τη δύναμη μας μέσα από την ταπεινοσύνη Του , μας δίδαξε την καρτερία  μέσα από την εγκατάλειψη , τη ματαιότητα της φθαρτής μας ύλης μπρος στην αθανασία της ψυχής μας. Αχ, τι υψηλα ιδανικά Μαρία μου! Πόσο τρομάζω τώρα που σκέπτομαι ότι μπορεί να έχουμε πέσει έξω και να  είναι απλά ένας θαυματοποιός , όλο λόγια και υποσχέσεις, χύμα, σκορποχώρι, ότι φάμε ότι πιούμε … Μαρία μου δεν στο είπα, ούτε στο Λάζαρο, μόνο στον Ιούδα του Ισκαριοθ, μίλησα που μου φαίνεται ο πιο προσγειωμένος από όλους αυτούς που έχει μαζέψει, αν και είναι φανατικός ικανός για όλα. Έλα πιο κοντά τζόγια μου, δεν θέλω να μας ακούνε. Λοιπόν, θυμάσαι το πρώτο του θαύμα, να , αυτό με το γάμο στη Κανά , το θυμήθηκες? Γιατί διάλεξε ένα γάμο και ένα τέτοιο τρόπο, να κάνει το νερό κρασί, για να δείξει ότι είναι Μεσσίας?

Έγιναν όλοι στουπί απ το μεθύσι, μαθεύτηκε σ’ όλο το χωριό και όχι μόνο, αλλά κατέβηκαν οι χωριάτες από τα γύρω χωριά και για μέρες ήταν όλοι τύφλα, το τι έγινε και το τι κάνανε δεν περιγράφετε, όργια, φρύαξαν οι σωστοί νοικοκυραίοι .

Του λέω του Ιούδα, ρε σύντροφε, είναι δυνατόν να φέρουμε τη Βασιλεία Του και σηκώσουμε κεφάλι όταν ξεκινάμε με μεθύσια και κραιπάλες? Χωρίς ηθική και όρια? Αυτός δεν έχει κανένα όριο, ότι του καπνίσει κάνει, Κύριε των Δυνάμεων, φύλαγε μας, σε μπελάδες θα μπούμε.

Ναι, έτσι είπα στον Ιούδα, ξέρεις πως είναι, πήγε να με αποπάρει, το ξανασκέφτηκε, σούφρωσε τα φρύδια, αλλά τελικά δεν κρατήθηκε και με μάλωσε.

<Πήγαινε στη κουζίνα σου , συντρόφισσα και μη σε ξανακούσω να μιλάς έτσι για τον Οδηγητή μας>

Όμως ξέρω ότι μέσα του και αυτός έχει κλονιστεί, είναι γνήσιος Ζηλωτής, αφιερωμένος στον Αγώνα.

 

ΙΟΥΔΑΣ

- Σύντροφοι, χωρίς ξεκάθαρη στρατηγική και τακτική δεν μπορούμε να έχουμε αποτέλεσμα και οι μάζες θα στραφούν εναντίον  μας, ήδη αυτό έχει αρχίσει να γίνεται αυτή τη στιγμή. Έτσι όπως πάμε θα φάμε το κεφάλι μας.

Μέγα λάθος η είσοδος στην Ιερουσαλήμ με όλη αυτή τη δημοσιότητα , τα ωσαννά και τις επευφημίες για το βασιλεία των Ιουδαίων( πάνω σε ένα γαϊδούρι , αν είναι δυνατόν, τι μασκαραλίκια!)

Διαφωνώ κάθετα εδώ και καιρό και έχει μαλλιάσει η γλώσσα μου… Δεν μπορεί να θες τη απελευθέρωση της φτωχολογιάς από νύχια των Ελλήνων έμπορων και τραπεζιτών,  την ανατροπή της δωσίλογης γραφειοκρατίας των Φαρισαίων, την εκδίωξη των Ρωμαίων κατακτητών, δηλ. την ανασυγκρότηση του λαού του Ισραήλ εναντία στην Τριπλή Κατοχή , τη Τρόικα, και να μη φροντίζεις συμμαχίες , τακτικές κινήσεις, και το πιο σημαντικό τους κανόνες συνωμοτικότητας που οφείλει να ακλουθεί μια επαναστατική οργάνωση.

Πάνω που έχω οργανώσει με πολύ κόπο την είσοδο μας στη πόλη, έχω βρει σπίτια που θα μας κρύψουν, συνδέσμους με τοπικές οργανώσεις, ανίχνευση των κινήσεων της Φρουράς, έχω δώσει τα απαραίτητα αργύρια για το λάδωμα όπου πρέπει, σε όσους χρειάζεται να κάνουν τα στραβά μάτια μέχρι  τη παραμονή του Πεσσαχ, μερικά εικοσιτετράωρα δηλ τι πάει και κάνει? Καβαλάει ένα γαϊδούρι και όλα αυτά τα ξελιγωμένα γυναικόπαιδα ωρύονται Ωσαννά, Βασιλεύ των Ιουδαίων, μπαίνει καμαρωτός σα γύφτικο σκεπάρνι, από τη κεντρική πύλη του τοίχους, με όλο αυτό το συρφετό και οι Ρωμαίοι να χασκογελανε πάνω στις επάλξεις. Όλοι δικοί μας έπαθαν σοκ και δέος, οι καλοθελητές έχουν βγει και σκούζουν σα ντελάληδες, οι ρουφιανοι δεν κρύβονται, ανεβοκατεβαίνουν μεταξύ Επαρχείου και Συμβούλιου.

Υποτίθεται ότι αφού είχαμε μπει με όλες τις προφυλάξεις θα ξεσηκώναμε το λαό μέσα στο Ναό ενάντια στους τοκογλύφους, ένα σπίρτο που θα άναβε τη φωτιά, τη κατάλληλη στιγμή θα εμφανίζονταν ο Οδηγητής μας θα κήρυττε το Λόγο Του ως Μεσσίας και θα μπαίναμε επικεφαλής της εξέγερσης, ο σπόρος του Σπορέα θα ήταν έτοιμος για το θερισμό.

Πήγα να Του παραπονεθώ, ήμουν έξαλλος, μόλις καταλάγιασαν τα ωσσανα. Τι γυρίζει και μου απαντά με εκείνο το αθώο, μειλίχιο βλέμμα. <Έχουμε το λαό με το μέρος μας και αυτούς που διστάζουν θα τους πείσουμε, να μη ξεχνάς  πόσα θαύματα έχω κάνει> και μου ξεφουρνίζει το αμίμητο << Με ανοιχτές διαδικασίες και διαύγεια θα κερδίσουμε τη λαϊκή υποστήριξη, θα απομονώσουμε τους Φαρισαίους και θα δώσουμε στους Ρωμαίους ένα δείγμα πολιτισμού και ήθους. Μη ξεχνάς ότι οι ρωμαίοι της φρουράς είναι φτωχόπαιδα που τους στέλνουν εδώ για λίγα σηστερσια και τη υπόσχεση ενός κουπονιού διαρκείας για άρτο και θεάματα στην Αρένα, αν επιζήσουν τόσης ταλαιπωρίας στις λεγεώνες>>.

Κουφάθηκα, τι ξεφούρνισε πάλι! Θα μας γδάρουν , θα μας μαντρώσουν και όσους δε σφάξουν επί τόπου θα μας  σταυρώσουν και πρώτο Αυτόν για παραδειγματισμό.

Σύντροφοι, θα πρέπει να γίνουμε Σφυριά, Μακαμπιμ, όπως οι ένδοξοι πολεμιστές Μακκαβαίοι που νίκησαν τους υπερφιάλους Ελληνοσυρους κατακτητές και προστάτεψαν το Αιώνιο Φως που καίει στο πολύπαθο Ναό, τη Μενορά.

Γράφε και σημείωνε ,εσύ Λουκά, είσαι ο μόνος γραμματιζουμενος εδώ, όλα αυτά θα πρέπει μια μέρα να γίνουν γνωστά στις γενιές των χαχαμίμ που θα έρθουν αν εμείς αποτύχουμε.

 

 

ΛΟΥΚΑΣ

Προς

 την αυτού εξοχότητα έπαρχο της Συρίας , Λεύκιο Ουιτέλλιο

 

 Εξοχότατε, λαμβάνω τη τιμή να αποστείλω εκτενή αναφορά όπως μου ζητήθηκε από τον φρούραρχο της Καισαρείας Μαριτιμα, χιλίαρχο Μάρκελλο υπεύθυνο εσωτερικής ασφαλείας, περί των συμβάντων προσφάτως εν Ιερουσαλήμ και τα οποία, αφορούν την εξαρθρωσιν τρομοκρατικής οργανώσεως Ζηλωτών με αρχηγούς α) τον Ιούδα Ισκάριοθ εν συντομία Ι.Ι. β)τον Γεχοσούαχ δηλ Ιησούς, τον επονομαζόμενο Μεσσία ουτως ειπείν χρισμένος η αλλιώς Χρίστος , εν συντομία Ι.Χ.

Όπως είχα τονίσει επανηλημενως προς το α)χιλίαρχο β)προς έπαρχο Πόντιο Πιλάτο, Π.Π. το πραγματικα επικίνδυνο πρόσωπο  ήταν ο Ι.Ι., οργανωτικός αρχηγός, τυπικά οικονομικός υπεύθυνος της οργανώσεως των αποκαλούμενων και Ναζωραίων. Επρόκειτο δια ικανότατο ,έμπειρο περί τα της παρανομίας , αδίστακτο ζηλωτή. Με τους καταλλήλους χειρισμούς  του σεβαστού επαρχου Π.Π.  κατόπιν ημετέρων οδηγιών , εκατεστη δυνατή η διασπασις και η εξαρθωσις της σπείρας, λεπτομερή καταγραφή εσωκλείω με τη παρούσα επιστολή , καθόσον υπήρξα πολύ κοντά το τελευταίο καιρό στο πρόσωπο Ι.Χ. Καθότι τυγχάνω, εθνικός, πληβείος, μη περιτετμημένος, (ως εκ τούτου δεν μπορούσα να είμαι ισότιμο μέλος με τους Εβραίους), λογω της εκτιμήσεως του Ι.Χ. προς το πρόσωπο μου, της γλωσσομάθειας, γνωρίζω, την αραμαικην, την ρωμαικήν  και τα ελληνικά ( εξ Αντιοχείας γαρ), και ίσως επειδή είμαι ιατρός εις το επάγγελμα, κατόρθωσα να εισχωρήσω εις τα ενδότερα της σπείρας συμφωνως με τας εντολας του ικανοτάτου χιλίαρχου Μαρκέλλου.

Δεν θα επεκταθώ στα επί μέρους γεγονότα τα οποία εσωκλείονται, αλλά επειδή αντιλαμβάνομαι ότι έχουν προκύψει, ερωτήματα ουτως ειπείν αμφιβολίες όσον αφορά την σταύρωση του Ι.Χ. και τα περί αυτής συμβάματα, έχω να εκθέσω με κάθε σεβασμό τα εξής: Όσον αφόρα το πρόσωπο Ι.Χ., πρόκειται περί ηλιθίου, προικισμένου βεβαίως, ηλιθίου δε και μάλιστα οπλισμένου με εν είδος επικινδύνου βλακείας. 

 Κατ’ αρχήν τα γεγονότα εν τάχει. Ητο ταπεινοτατης καταγωγής, επάγγελμα ξυλουργός, μορφωτικό επίπεδο χαμηλό, τόπος γεννήσεως Βηθλεέμ, ετών περί τα 35.

Μου ζητάτε να βεβαιώσω αν έκανε θαύματα. Δεν υπέπεσε στην  αντίληψη μου κανένα <θαύμα> αν και υπό την ιδιότητα μου ως ιατρού εξέτασα ικανό αριθμό ατόμων απολύτως υγιών τα οποία διατείνονται ότι ητο τυφλοί, παραλυτικοί, μουγγοί, λεπροί κοκ και θεραπευθήκαν υπό του Ι.Χ. και αντιστοίχως όλοι σχεδόν οι συνάδελφοι μου ήταν πυρ και μανία εναντίον του γιατί τους έπαιρνε την πελατεία και τους έκανε να φαίνονται τσαρλατάνοι. Δεν δύναμαι να διαψεύσω η να επιβεβαιώσω τα θαύματα που παραθέτω στο χρονολογική αφήγηση που σας επισυνάπτω καθώς είναι τα περισσότερα από διηγήσεις διαφόρων αυτοπτών μαρτύρων. Είναι γεγονός ότι στο επαρχείο στα Ιεροσόλυμα υπάρχουν σωρεία μηνύσεων αρτοποιών και αλιέων για αθέμιτο ανταγωνισμό και μη καταβολής φόρων.

Όμως η επικινδυνοτης του άτομου αυτού ήταν ο νηπιώδης και ταυτοχρονως εξοργιστικός πυρην της διδασκαλίας του που συνοψίζετε ,  στο <αγαπάτε αλλήλους>. Το οποίον και εννοούσε απολύτως, το εφήρμοζε στην κυριολεξία και επέβαλε στους μαθητάς του να το εφαρμόζουν. Αυτός, ναι μεν είχε  περίσσευμα ψυχικού αισθήματος ώστε να αγαπά ακόμη και τους εχθρούς του, αλλά ημείς οι υπόλοιποι πως ητο δυνατόν να το εφαρμόσουμε? Φαύλος κύκλος και σύγχυσης κραταιά!

Παρ’ όλα αυτά η μάλλον εξ’ αίτιας της απλούστατης μέχρι ηλιθιότητας διδαχής του πλήθος από τους πλέον φτωχούς τον ακλουθούσε φανατικώς και ως εκ τούτου πάντα υπήρχε κίνδυνος εκτρόπων και καταλύσεως της δημοσίας τάξεως.

Ητο άκρως εξουθενωτικό και απορούσα  με την αντοχή αυτού του ιδιόρρυθμου, να ευρίσκεται διαρκώς συναγελαζόμενος  με ζητιάνους , πόρνες , παράλυτους, δαιμονισμένους, τρομοκράτες, ανθρώπους του σχοινιού και του παλουκιού, κάθε λογής ιδεοληπτικούς, φανατικούς σιωνιστές και να είναι  προσηνής , διαρκώς και πάντοτε. Μυστήριο!

Όπως γνωρίζεται, όλοι στο τέλος τον εγκατέλειψαν και χωρίς δυσκολία τον χρησιμοποιήσαμε προς ίδιον όφελος καταστρέφοντας μια επικίνδυνη παράνομη οργάνωση.

Θα πρέπει να ληφθούν μέτρα για την εξουδετέρωση των ελάχιστων που ίσως εξακολουθούν να πιστεύουν στις ασυναρτησίες του

Παρακαλώ θερμώς όπως τα εν λογω κείμενα  μου καταστραφούν δια τον φόβο των Ιουδαίων, και δια την ημετέρα προστασία από τυχόν εκδικητικά  αντίποινα .

 

Διατελών μετά τιμής

Λουκιανός εξ Αντιοχείας

 

5/03/2012