ΜΠΛΕ ΤΕΤΡΑΔΙΟ

Μπλε Τετράδιο

Γράφω με το μολύβι που αγόρασα  στο μίνι μάρκετ του λιμανιού του νησιού, τη μέρα που ο Αντρέ ο γάλλος αγόρασε ένα μπλε σχολικό τετράδιο με ρίγες.

Αγόρασα αυτό το μολύβι νομίζοντας ότι έχω χάσει το δικό μου, που τελικά το βρήκα. Είχα δανειστεί το δικό σου μολύβι που έπρεπε όμως να το προσέχω να μην χαθεί, γιατί σου ήταν λέει απαραίτητο, και έπρεπε να σου το επιστρέφω κάθε φορά που το χρησιμοποιούσα. Υπογράμμιζα αυτό το βιβλίο – που έγραφε για αλλόκοτους Έλληνες από την πτώση της Κωνσταντινούπολης και δώθε – εγώ που γενικώς δεν μ` αρέσει να υπογραμμίζω ή να σημειώνω τα βιβλία και τις σπάνιες φορές που το κάνω ξεχνιέμαι, ώστε μόνο η αρχή του βιβλίου έχει μολυβιές, μετά αραιώνουν και μετά τίποτα.

Ξέρω πως προσέχεις τα πολύτιμα πραγματάκια σου που είναι πάντα ιδιαιτέρα. Αλλα αυτό το «πρόσεχε το μολύβι μου», που σήμαινε, «πρόσεχε εμένα», φυσικά το ήξερα, όπως ήξερες πως ήξερα, και ξέροντας παίζαμε ένα παιχνιδάκι ζευγαριού μεταξύ μας και ενίοτε μπρος σε άλλους. Και φυσικά το απελαμβάναμε, όπως όλα όσα κάναμε στο αγαπημένο νησάκι  μας.  

Και όλα αυτά τα γράφω με ένα μολύβι αγορασμένο από το δικό μας γαλανό μέρος, μόνο για να δω πως είναι να σου γράφω. Να σου στέλνω ένα γράμμα, να σου γράφω στο δεύτερο ενικό πρόσωπο, όχι στο πρώτο – σαν να κρατώ ημερολόγιο- ή σε τρίτο πρόσωπο – διηγούμαι κάτι που έγινε ή σκέφτηκα-  αλλα έτσι πρόσωπο με πρόσωπο, έχοντας για πρώτη φορά το πρόσωπο σου και τη φωνή σου γραμμένα στο χαρτί, στο δικό μου μπλε τετράδιο.

Κ.Β. 17.07.2021